استاد اصغر طاهرزاده :
آيا مي‌شود نسبت به حريم مقدس زنان غافل بود و نگران از دست‌رفتن همه چيز نبود؟ سخن انسان‌هاي بزرگ آن است که: ما هر چه داريم از مادرمان داريم ، چون انسان‌ها بيش از آن که با عقلشان زندگي کنند با دلشان زندگي مي‌کنند ، پدران سايه و بستر زندگي‌اند ، دل‌ها به جايي نظر مي‌کند که مادران نشانه رفته باشند ، خوشا آن زندگي که عقل پدر و دل مادر ، هر دو اهداف مقدسي را نشانه رفته‌اند . وقتي انسان‌ها با دلشان زندگي مي‌کنند و دل با اُنس تغذيه مي‌کند ، حال به من بگو اگر مادر به عنوان عامل انسِ فرزند در زندگي فعّال نباشد چه کسي به کودکان راه نشان دهد و دلشان را جهت‌ دهي کند ؟ هرجا ملاحظه کرديد که جوانان، جواناني تربيت‌ پذير نيستند، ريشه‌ ي آن را در ضعف نقش مادران آن‌ها جستجو کنيد .

خانم کارمندي که مادري خود را در خريد انواع اسباب‌ بازي‌هاي گران‌ قيمت جستجو مي‌کند ، عملاً مادري خود را به فرزندانش هديه نداده ، حقوق خود را به آن‌ها هديه داده است . کودکان و جوانان ما نياز دارند از طريق دلدادگي از کسي حرف بشنوند و هدايت بگيرند ، اگر زنان آن‌طور که امام الموحدين پيشنهاد مي‌کنند در شرايط خاص قرار نگيرند هيچ کس نمي‌ماند که جواب دلدادگي و طلب هدايت جوانان و کودکان ما را بدهد . در شرايط امروز که عموماً پدر و مادر در اداره هستند ، معلم هم با حجمي زياد از کتاب روبه‌ روست که بايد در طي يک سال درس بدهد ، حال چه کسي با جوانان اُنس بگيرد؟

وقتي مادران نتوانند نقش اصلي خود را انجام دهند ، نه نتيجه کار پدران مفيد است و نه نتيجه‌ ي کار معلمان . کودکان و جوانان خودشان مي‌مانند و خودشان ، مثل يک علف خودرو بي‌کس و بي‌ياور و عاصي و سرکش . جواني که نتوانسته است به درون سينه مادرش راه يابد و اسرار آن سينه را با جان خود بنوشد ، آرامش و تفکر را گم مي‌کند ، زيرا چيزهايي هست که گفتني نيست ولي بايد نسل‌ها بدانند و آن چيزها با نفوذ در سينه مادرها و مادربزرگ‌ها و پدر بزرگ‌ها به دست مي‌آيد .

به گفته مولوي:
اي خدا جان را تو بنما آن مقام
کاندر آن بي حرف مي‌رويد کلام
جايي که نسل جوان بايد بدون الفاظ و کلمات سخن‌هايي را بيابند ، در دوران کودکي است ، آن‌هم با اُنس طولاني با مادر، آن‌ هم مادري که صد تا کار ندارد ، که يکي از آن‌ها مادري است . ما تا در جامعه‌ مان کسي را نداشته باشيم که اين نسل بتواند از طريق انس طولاني ، از درون سينه او و از طريق بروز احساسات حرف بگيرد ، اين نسل خود را مقيد به هيچ قيدي نمي‌داند و لذا نسلي عاصي و سرگردان خواهد بود . امروز جامعه جهاني به چنين ورطه‌ اي فرو افتاده و راه نجات آن‌هم چيزي جز تجديد نظر کلي نسبت به نقش زنان، آن‌ طور که مولي الموحدين مطرح مي‌کنند نيست . يعني بايد بستري فراهم کرد که وظيفه زنان در آشفتگي‌هاي زندگي لگد مال نشود . نبايد گذاشت گل‌هاي بهاري در عرصه اجرائياتِ خشک و سرد له شوند و ما بمانيم و کودکان سرگردان و عاصي و زنان بي‌ مسئوليت و آرزو زده ، و مردان بي‌مسئوليت .