شهیده زهره بحرینیان

نام :زهره 
نام خانوادگی : بحرينيان
نام پدر:‌محمد
تاريخ تولد:‌1341
محل تولد: اصفهان
تار يخ شهادت:‌1357
محل شهادت:‌اصفهان
نحوه شهادت:‌حمله مزدوران رژيم طاغوت به منزل مسكوني
مزار شهيده:‌گلستان شهداي اصفهان

شهیده زهره بحرینیان در قبل از پیروزی انقلاب فعالیتهای زیادی داشت و هر کجا که بود به آگاه کردن مردم می پرداخت. در زمانی که خفقان حاکم بر کشور بود او افرادی را که می دید در خط اسلام و انقلاب نیستند دعوت می کرد و برای آنها سخنرانی می کرد و آنها را از وظایف سنگینی که بر دوششان بود آگاه می کرد تا آنها نیز به راه راست هدایت شوند.
زمانی که در مدرسه راهنمایی تحصیل می کرد برای بچه ها کلاس قرآن و نهج البلاغه می گذاشت و همیشه آنها را تشویق می کرد که نماز و قرآن بخوانند و روزه بگیرند. به مسئله حجاب نیز اهمیت زیادی می داد و می دانست که بی حجابی منشاء تمام فسادها در جامعه است. چون از نظر اخلاقی و درسی فرد لایقی بود دوستان زیادی داشت. او به نماز شب و خواندن دعا نیز اهمیت می داد و می گفت: «دعا وسیله نزدیکی به خداست.» او در تظاهرات و راهپیمایی ها شرکت فعالانه داشت و دیگران را نیز تشویق به اینکار می کرد و به خاطر روحیه ای که داشت و بچه ها را با مسائل آشنامی کرد ساواک او را مرتبا مورد تهدید قرار می داد.
یازدهم محرم ۵۷ موقعی که شهیده بحرینیان مشغول راز و نیاز با خدا بود عده ای از سربازان عمدا به طرف خانه آنها تیراندازی می کنند. پدرش می گوید که هنگام تیراندازی دیدم که سقف اتاق رنگین شد وقتی برگشتم به زهره بگویم که سقف اتاق را ببین دیدم که او دست بر سر گرفته و در حال لبخند زدن جان بهجان آفرین تسلیم نموده است.

فرازي از وصيت نامه :

خدايا ياري مان كن تا در راهي كه آغاز شده است تا آنجا كه توان داريم تلاش كنيم. خدايا اين ننگ را بر ما مپسند كه نسبت به وقايع بي‌تفاوت باشيم و يا آنچنان سرمان را در قرآن فرو بريم كه هدف اساسي را از ياد ببريم كه باز به قول او « وقتي در صحنه نيستي هر كجا مي خواهي باش. چه به شراب نشسته باشي يا به نماز هر دو يكي است.
پروردگارا! باران رحمت صبر خود را بر ما برتر و گامهاي ما را نيرومند و استوار گردان. ببخش ما را و بر اين قوم ستمگر و چپاول گر ياري ده تا هلاكشان سازيم .
خدايا اين سعادت را به ما عطا فرما كه ياحسيني باشيم يا زينبي يا رسالت خون را بر عهده بگيريم. يا پيام را كه به گفته بزرگي : «آنان كه رفتند كارحسيني كردند و آنان كه ماندند بايد كاري زينبي كنند و گرنه يزيديند».

آنكه هستي را فداي صحبت جانان كند
كي دريغ اندر ره جانان ز بذل جان كند
در جهان في سبيل الله اگر فاني شود
بافناي خويش كاخ زندگي بنيان كند.

منبع:

1. فرزاندن زهرا
2. وبلاگ بسیج خواهران دانشگاه علوم پزشکی اصفهان