در حديث صحيحي از امام صادق (ع) نقل شده ، فاطمه ‏ي زهرا عليه االسلام هنگام شتافتن به زيارت قبور شهدا در احد (محل جنگ بين سپاه اسلام و مشركين ) را دقيقاً نشان مي‏داد و اين مي‏رساند كه آن حضرت در اين جنگ حضور داشته ، هرچند آمدن او بعد از مجروح شدن پيامبر (ص) صورت گرفته باشد.

ابن ابي‏ الحديد از واقدي نقل مي‏كند كه :

خرجت فاطمه(س) في نساء، و قد رأيت الذي بوجه ابيها (ص) فاعتنقته، و جعلت تمسع الدم عن وجهه…(1)

فاطمه(س) با گروهي از زنان مدينه از خانه خارج شد و چون چهره‏ ي مجروح پدرش را ديد، او را در آغوش گرفته و خون از صورت مباركش پاك مي‏كرد . سپس آبي فراهم نمود و خون هاي چهره رسول خدا را شست و شمشير او را پاك كرد و آبي به دست آن حضرت داد كه بياشامد ، ولي ممكن نشد.

در اين تاريخ آمده است: زناني كه از مدينه آمده بودند چهارده نفر بودند، كه فاطمه(س) يكي از آنان بود، آنان نان و آب با خود حمل مي‏كردند و در كنار رزمندگان به آنها آب و نان مي‏دادند و جراحاتشان را پانسمان مي‏نمودند.(2)

خوانندگان عزيز ملاحظه مي‏كنند كه فاطمه(س) تنها در چهارچوبه‏ي خانه زندگي ننموده ، بلكه او ضمن حفظ قداست و تقوا، در هنگام لزوم به اجتماع قدم گذاشته و ياري‏رسان رزمندگان اسلام بوده است.

پي نوشت :
——————————————————————-
1ـ شرح نهج ‏البلاغه، ج 15، ص 35- 36.
2- و كن اربع عشره امرأة، قد جئن من المدينة يتلقعين الناس، منهن فاطمة عليهاالسلام يحملن الطعام والشراب علي ظهورهن و يسقين الجرحي و يداوينهم.